to bother, to disturb
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| First | dérange | dérangeons |
| Second | — | dérangez |
| Third | dérange | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| First | — | dérangeons |
| Second | dérange | dérangez |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Third | dérangerait | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Third | dérangeait | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| First | dérangerai | — |
| Third | dérangera | — |
J'espère que je ne vais déranger personne.
I hope I won’t bother anyone.
Je ne voulais pas la déranger.
I didn't want to bother her.
Elles m'ont dit de ne pas déranger Tom.
They told me not to disturb Tom.
Ça t'apprendra à ne pas déranger les autres.
That'll teach you not to bother other people.