อับอาย

feel ashamed, be humiliated

ʔ a p̚ ˨˩ ʔ aː j ˧
verb Uncommon #6,557
feel ashamed, be humiliated
TH: เธอรู้สึกอับอายต่อหน้าทุกคน
EN: She felt ashamed in front of everyone.

แต่ข้อความที่เขาส่งวันนี้อับอายในตัวฉันพ่อคุณเชื่ออย่างนั้น

But the message he sent today embarrasses me. Dad, do you believe that?

— ผู้ชายปาฏิหาริย์ (2014)

คุณทำให้ตัวเองอับอายเหมือนใบหน้าของเขา

You embarrass yourself, just like his face.

— ตีให้ลั่น เพราะฝันยังไม่จบ (2014)

เขาอับอายเพราะฉัน

He is embarrassed because of me.

— ผู้ชายปาฏิหาริย์ (2014)

อย่าทำตัวให้พ่ออับอายล่ะ

Don't embarrass your father.

— สุสานหิ่งห้อย (1988)

ว่าจะให้เธอมางานปาร์ตี้กับฉันแล้วให้กงกงอับอายไปตลอดชาติจนกว่าแกจะลืมแล้วตายไป

I was going to bring you to the party with me and make Gong Gong live in shame for the rest of his life—until he forgets and dies.

— ซือเจ๊ทะลุมัลติเวิร์ส (2022)

การที่เพื่อนผู้ตีพิมพ์เงียบใส่ทำเขาอับอาย

His publisher friend giving him the silent treatment embarrassed him.

— เขาบอกว่าเธอฆ่า (2023)

พ่อเธออับอายจนต้องลาออกจากโรงเรียน

Her father was so humiliated that he had to drop out of school.

— ผู้หญิงสะกดโลก (2000)

ต้องอับอายต่อหน้าลูกๆของเขา

He had to be embarrassed in front of his children.

— เอมิลี่ สาวน้อยหัวใจสะดุดรัก (2001)

ฉันอับอายมาพอแล้ว

I've been embarrassed enough already.

— นครดารา (2016)

ไม่มีการเอ่ยชื่อในเรื่องที่น่าอับอาย

No names were mentioned in the embarrassing story.

— อีกนิด...ก็ดังแล้ว (2000)

ผมอับอายมาก

I’m very embarrassed.

— คนอมตะฝ่าหมื่นปี (2007)

มองหน้าลูกไม่ได้เพราะอับอาย

I can't look my child in the face because I'm ashamed.

— สู้กู้แผ่นดิน (2006)