vosotros iros

go away, leave

ˈi ɾ o s → ir
ir Infinitive + os you (plural)
verb · 2nd-person plural informal Rare #30,498
go away, leave A common alternative to the standard imperative form idos.
SP: Iros a casa, que ya es tarde.
EN: Go home; it’s late.
Conjugation of ir
SingularPlural
First — irnos
Imperative
SingularPlural
First — vamos
Second ve váyanse
Third vaya vayan

Tenéis que iros.

You have to go.

— Los pecadores (2025)

Os pido que os vayáis, así que por favor, iros.

I ask you to leave, so please go.

— Funny Games (1997)

¡Salid de aquí, iros a casa!

Get out of here, go home!

— La strada (1954)

Vosotros dos, ¡iros a un hotel!

You two, go to a hotel!

¡Vosotros, iros!

You lot, get out of here!

— La cinta blanca (2009)

Iros y dejadme en paz.

Go away and leave me alone.

Por favor, iros.

Please leave.

— Funny Games (1997)

Iros, pero el oro no va a ningún lado.

Go ahead and leave, but the gold isn't going anywhere.

— El espinazo del diablo (2001)

¿Queréis iros hoy?

Do you want to leave today?

Iros a casa.

Go home.

— La dolce vita (1960)

Iros fuera.

Go away.

— Memories of Murder (Crónica de un asesino en serie) (2003)

Estáis a punto de iros.

You’re about to leave.

Sounds similar to