ป่าเถื่อน

savage, barbaric

p aː ˨˩ tʰ ɯ a̯ n ˨˩
adjective Rare #12,973
savage, barbaric A strong, often insulting description of someone or their behavior.
TH: อย่าทำตัวป่าเถื่อนแบบนั้น
EN: Don't behave so barbarically.

เขาโกรธและป่าเถื่อน

He is angry and savage.

— ชิคาโก้ (2002)

แต่ไม่ป่าเถื่อน

but not barbaric

— ต่ายน้อยโจโจ้ (2019)

พวกกองทัพป่าเถื่อน แต่ไม่โง่

They’re barbaric, but not stupid.

— Tropa de Elite 2 (2010)

เธอมันป่าเถื่อน

You're barbaric.

— คนดีเหยียบฟ้า (1990)

ป่าเถื่อน

barbaric

— ชิคาโก้ (2002)