ละอายใจ

feel ashamed, feel guilty

l a ˦˥ ʔ aː j ˧ t͡ɕ a j ˧
verb Rare #7,173
feel ashamed, feel guilty
TH: ฉันละอายใจที่ทำให้คุณเสียใจ
EN: I feel ashamed that I made you sad.

และวันนี้เมื่อฉันภูมิใจของคุณคุณละอายใจ?

And today, when I’m proud of you, are you ashamed?

— मुन्ना भाई एम बी बी एस (2003)

ไม่ละอายใจบ้างเหรอ

Aren’t you ashamed of yourself?

— พอร์โค รอสโซ สลัดอากาศประจัญบาน (1992)

เขาตายเพราะละอายใจ

He died of shame.

— โซลาริส (1972)

ฉันละอายใจถ้าเธอจะไปรถสาธารณะน่ะ

I'd feel embarrassed if you took public transportation.

— पीकू (2015)

ละอายใจ--ความรู้สึกที่จะช่วยมนุษยชาติ

Ashamed—the feeling of wanting to help humanity

— โซลาริส (1972)

ไม่รู้สึกผิดหรือละอายใจอีกแล้ว

I don't feel guilty or ashamed anymore.

— La Nuit américaine (1973)

ละอายใจใช่ไหม

You feel ashamed, don’t you?

— ชิวหาไร้รส (1994)

ฉันละอายใจ

I feel ashamed.

— เธอคือสุดที่รักของฉัน (2011)

ใช่ฉันคิดว่าเขาละอายใจ

Yes, I think he feels ashamed.

— เขาบอกว่าเธอฆ่า (2023)

แล้วคุณรู้สึกละอายใจหมอ?

So, do you feel ashamed, doctor?

— मुन्ना भाई एम बी बी एस (2003)

แบบว่าผมละอายใจละอายใจมาก

I mean, I’m ashamed—deeply ashamed.

— คนดีเหยียบฟ้า (1990)

phrase Rare #11,070
feel ashamed Expresses shame or embarrassment about one's own actions or situation. Often followed by ที่ or ต่อ to introduce what causes the shame.
TH: เขาละอายใจที่พูดแรงเกินไป
EN: He feels ashamed that he spoke too harshly.

ฉันละอายใจจริง

I’m truly ashamed.

— ความสุขนั้นนิรันดร (2008)

ผมละอายใจตัวเองเหลือเกิน

I’m terribly ashamed of myself.

— ครอบครัวสติบวม (2001)

ข้าละอายใจต่อสิ่งที่ข้าพูดเมื่อวันก่อน

I feel ashamed of what I said the other day.

— แผ่นดินของข้า (2001)

แกไม่ละอายใจบ้างหรือไง

Aren’t you ashamed of yourself?

— ความสุขนั้นนิรันดร (2008)

ข้าละอายใจนัก

I am deeply ashamed.

— 7เซียนซามูไร (1954)

เธอละอายใจที่มีแฟนเป็นผู้หญิงเหรอ

Are you ashamed to have a girlfriend?

— วันที่หัวใจกล้ารัก (2013)