จัณฑาล

outcast, untouchable

noun Rare #16,427

outcast, untouchable A derogatory term for someone treated as belonging to the lowest social caste or as an outcast.

TH: ในหมู่บ้านนั้น เขาถูกมองว่าเป็นจัณฑาล

EN: In that village, he was treated as an outcast.

You want me to play with this lowlife?

— แผ่นดินของข้า (2001)

Does your scripture say to just let the untouchables die?

— แผ่นดินของข้า (2001)

And yet you speak of outcasts.

— แผ่นดินของข้า (2001)