ตกเลือด

to hemorrhage, to bleed heavily

t o k̚ ˨˩ l ɯ a̯ t̚ ˥˩

verb Rare #16,006

to hemorrhage, to bleed heavily Refers to severe bleeding, often internal.

TH: เขาตกเลือดหลังเกิดอุบัติเหตุ

EN: He hemorrhaged after the accident.

Hemorrhage

— แอตแลนติส ผจญภัยอารยนครสุดขอบโลก (2001)

Let's wait for the doctor's bleeding heart.

— แอตแลนติส ผจญภัยอารยนครสุดขอบโลก (2001)

When bitten, you’ll bleed internally, with blood coming out through your body’s openings. Damn.

— ระห่ำด่วน ขบวนนักฆ่า (2022)

But did the surgery really cause them to bleed to death?

— ผู้ชายปาฏิหาริย์ (2014)