du beschuldigst

accuse, blame

→ beschuldigen
be to act on or affect + schuld fault + ig having or characterized by + st you (singular) present
verb · 2nd-person singular, present tense Rare #42,073
accuse, blame
GE: Du beschuldigst mich ohne Beweise.
EN: You’re accusing me without evidence.
Conjugation of beschuldigen
Indicative present
SingularPlural
First beschuldige beschuldigen
Second beschuldigst beschuldigt
Third beschuldigt beschuldigen

Beschuldigst du mich auch?

Are you blaming me too?

Du beschuldigst uns?

You're accusing us?

— Tiger & Dragon (2000)

Fast hätte ich getan, wessen du mich beschuldigst, aber nur fast!

I almost did what you're accusing me of, but only almost!

Wenn du Kendrick oder Jessep beschuldigst, brauchst du Beweise.

If you accuse Kendrick or Jessep, you need evidence.

— Eine Frage der Ehre (1992)

Du beschuldigst mich.

You're accusing me.

— Mommy (2014)