ความอับอาย

shame, embarrassment

noun Rare #13,269
shame, embarrassment
TH: เขารู้สึกความอับอายหลังจากทำผิดพลาดต่อหน้าทุกคน
EN: He felt ashamed after making a mistake in front of everyone.

ผมพยายามจะช่วยมาติอัสแต่เขาทนความอับอายไม่ได้

I tried to help Matthias, but he couldn't bear the humiliation.

— Tropa de Elite 2 (2010)

ความอับอาย

Shame

— ผู้หญิงสะกดโลก (2000)

เจ้าคือความอับอายขายหน้าของชาวญี่ปุ่น

You are a disgrace to the Japanese people.

— จอมคนผงาดโลก (2006)